Σε ανύποπτο χρόνο....

*Aριστερά εγώ δεξιά η sis* Kαθ ότι δίδυμες το λέω~!

Υπάρχουν φορές που ασφυκτιώ μέσα στο ίδιο μου το σπίτι κι άλλες πάλι που σκέφτομαι πόσο ωραία θα ήταν να εμενα για πάντα εκεί.

Όλοι το εχουν ζήσει έστω και μια φορά. Αυτές τις στιγμές τις ζώ μέσα στην μέρα.

Κάθε μέρα! *βαρετή ζωή*

Το πρωί που ξυπνάω και βρίσκω έτοιμα ρούχα πλυμένα, καθαρά, φρεσκοσιδερωμένα είμαι τόσο χαρούμενη... έχει πάντα καφέ στο ντουλάπι για να φτιάξω και δεν ανησυχώ για το τι θα φάω το μεσημέρι (εκτός κι αν έχω μαγειρέψει εγώ). Ξέρω πως ότι κι αν χρειαστώ θα το χω...

Οταν ομως έρχεται το βράδυ ευχομαι συνέχεια να έμενα μόνη μου.

Να μπορώ να κανω μπάνιο ότι ώρα θέλω χωρίς να ανησυχώ αν θα φτασει το νερό για τους άλλους 4 (είμαστε και πολλοί ζωή να 'χουμε).

Να βλέπω ταινίες με τέρμα την ένταση *καθ οτι κουφή*.

Χωρίς να λέω το κλασσικο "δεν θ αργήσω" βγαίνοντας απο την εξώπορτα ή το "ξύπνα με οταν γυρίσεις" των γονιών (λες και θα αλλάξει κάτι - αφου το πρωι δεν θα θυμασαι οτι σου μίλησα γιατί να το κάνω; για να δεις τι ωρα ήρθα ε? αμ δε. )

Για να μην αναφερθώ στα 2ημερα, 3ημερα ή τις διακοπές που πρέπει να δοθεί ραπόρτο κάμποσο καιρό πριν για το που θα πάω, με ποιούς, πότε θα γυρίσω, αν εχω λεφτα κτλ.

Θελω να σηκώθω να πάρω το πλοίο/λεωφορειο/αεροπλάνο *οταν μου ρθει* και απλά να πάω κάπου - έτσι χωρίς πρόγραμμα και ερωτήσεις.

Ίσως κάποια στιγμή να το κάνω.

Πάντως είναι όμορφο να κάνεις αυθόρμητα πράγματα, ασυνήθιστα για την "ρουτίνα" σου.

Ετσι προχτές πήρα την αδερφή μου και πήγα για καφέ. Εντάξει δεν ήταν ταξίδι-έκτακτο σε κάποιο εξωτικό μερος με την παρέα μου αλλα μου έκανε εντύπωση πως παρ' όλο που ήμουν μαζί με το "σπίτι " μου πέρασα καλα, ανακάλυψα οτι έχουμε πολλά να συζητησούμε και θα το ξανακανα σε ανύποπτο χρόνο. Μόνο ετσι αξίζει...

Be spontaneous..