Ένα χαμόγελο βοηθάει...

Πάντα αντιπαθούσα τα ΚΕΠ. Καλά χρυσά και άγια δε λέω αλλα η εξυπηρέτηση τους ήταν πάντα χάλια...μην μιλήσω για τις μυτες των υπαλλήλων που ακουμπάγαν ταβάνι.

Χτες λοιπόν μετα την τραπεζα {βλέπε http://zoulapaki.blogspot.com/2010/06/blog-post_12.html } επέστρεψα σπίτι χαρούμενη γιατι τα πιο δυσκολα είχαν τελειώσει. Έμενε όμως να πάω σε κάποιο ΚΕΠ για επικυρώσεις και να πάρω το ΑΜΚΑ μου {ποτέ δεν καταλαβα σε τι χρησιμέυει αλλα οκ}

Έτσι το απογευματάκι ξεκίνησα να κατέβω στο κέντρο για μια δουλειά και είπα να σταματήσω στο ΚΕΠ του Συντάγματος.

Κρατόντας στο χέρι πρωτότυπα έγγραφα και φωτοτυπίες έφτασα στο Συνταγμα. Είχα βγάλει απο πρίν φωτοτυπίες γιατι φυσικά στο ΚΕΠ δεν βγάζουν.Μπήκα μέσα πήρα νουμεράκι παρ όλο που δεν είχε ψυχή μέσα..

*ΤΙΡΙΡΙΝ*

Ακούστηκε ο χαρακτηριστικός ήχος που έχουν ταχυδρομεία, τράπεζες και ΚΕΠ οταν αλλάζει το νουμεράκι. Πήγα λοιπόν επικύρωσα απλά και γρήγορα τα χαρτιά που ηθελα ομως εμενε να πάρω το ΑΜΚΑ. Που σημαίνει οτι έπρεπε να επιστρέψω εξω να πάρω καινουργιο νουμεράκι ενω ακόμα δεν είχε πατήσει ποδάρι στο ΚΕΠ.

Πήρα ένα ακόμα νουμεράκι

*ΤΙΡΙΡΙΝ*

Είχε ερθει η σειρά μου.

-"Γεια σας θα ήθελα το ΑΜΚΑ μου"

- "Ταυτότητα δωσε μου"

Εψαχνα για κανα 2λεπτο τη τσάντα ταυτότητα πουθενά....την βρήκα τελικά και την εδωσα του παιδιού...Κοιταγα γυρω γυρω οσο πληκτρολογούσε τα στοιχεια και εκανε χμμμμ... και ξανα μανα χμμμμμ

-"Εισαι άμεσα ασφαλισμένη στο Ικα?" με ρώτησε λίγο απότομα και γυρισα τρομαγμένη...

-"Όχι με ασφαλίζει ο πατέρας μου"

-"Ωραια χρειαζόμαστε τον αριθμό ταυτοτητας του και ημερομηνία γεννησης"

-"Μισό λεπτάκι να πάρω τηλεφωνο γιατι δεν τα ξέρω"

-"Λογικό μου ακούγεται" είπε το παιδί και χαμογέλασε

*κλικ κλικ κλικ κλικ* Του χαμογελάω *τουτ τουτ τουτ ο αριθμός που καλέσατε..*

Πφφφφ γιατί πάντα οταν χρειάζεσαι κάποιον δεν τον βρίσκεις;

Αποφασίζω να πάρω τη μαμα μου...Τι στο διάολο μετά απο 23 χρόνια θα ξέρει τον αριθμό ταυτότητας του μπαμπά...

*κλικ κλικ κλικ* Ξαναχαμογελάω στο παιδί *τουτ τουτ... Ελα ρε μάνα πες τον αριθμό ταυτότητας του μπαμπά...Και που να τον ξέρω;Παρτον και ρώτα τον...Ρε μανα τον πήρα. Δεν το σηκώνει. Είμαι στο ΚΕΠ.... τουτ τουτ* Μου το κλεισε καταμουτρα...

-"Μην αγχώνεσαι βρε" μου λέει το παιδί "δεν έχουμε κόσμο"

Εκείνη την ώρα χτυπάει το τηλέφωνο... Έλα ρε πατέρα πες μου αριθμό ταυτότητας μπλα μπλα μπλα....

Κλείνω το τηλέφωνο και μου λέει το παιδί:

-"Ποιός είναι ο αριθμός ταυτότητας;"

-"Αχ δεν τον πληκτρολόγησες πριν που τον είπα; δεν τον θυμάμαι... "

Ξαφνικά ένα χέρι πετάγεται απο δίπλα και μου δίνει ένα χαρτάκι...Ο νεαρός που ήταν δίπλα και περίμενε για ένα χαρτί είχε ακούσει τον αριθμό ταυτότητας και μου τον είχε γραψει σ ένα χαρτάκι...Τον ευχαριστησα και είπα τον αριθμό στο παιδί που με εξυπηρετούσε...

-"Βρίσκω τα στοιχεία που μου χεις δώσει αλλα με άλλο αριθμό ταυτότητας...αυτος που μου δωσες δεν ταιριάζει και δεν μπορω να συσχετίσω το ΑΜΚΑ σου με το δικό του...άλλαξε ταυτότητα ο πατέρας σου;"

-"Όταν παντρέυτηκε ναι αλλα δεν παίζει ρόλο γιατι εμένα με ασφάλισε 2 χρόνια αργότερα οποτε θα το έκανε με τον καινουργιο αριθμό"

-"Εργάζεσαι κάπου;θα εργαστείς σύντομα;"

-"Απο Δευτέρα θα εργάζομαι... "

-"Λοιπόν για να μην ταλαιπωρείσαι θα σε βάλω ήδη ασφαλισμένη άμεσα στο ΙΚΑ αλλα μην το πεις πουθενα γιατι δεν επιτρέπεται" και μου κλείνει το μάτι

-"Εντάξει δεν θα το πώ πουθενά"

Ένα λεπτό αργότερα είχα το χαρτί στα χέρια μου και είχα αποφασίσει πως οτι χρειάζομαι θα το παίρνω απο το συγκεκριμένο ΚΕΠ.

Γενικά η μέρα κύλησε πολύ καλά...είμαι σιγουρη όμως πως απλά έπεσα σε ανθρώπους που θέλαν να βοηθήσουν γιατι φυσικά οπως όλοι μας εχω πέσει σε χέρια ανθρωπων που αν μπορούσαν θα με πετούσαν έξω με τις κλωτσιές... τς τς τς κακοί άνθρωποι....

Όπως και να χει ένα χαμόγελο βοηθάει...δοκιμάστε το.