27 Ιουλίου 2010

"Αρχισεεεεεεεεε η ψηφοφορία για το Johnnie Walker."

Μπάινω σπίτι για να ξεκουραστώ το κακόμοιρο και τρέχει o αδερφός μου και φωνάζει μεσα στο σπίτι "Αρχισεεεεεεεεε η ψηφοφορία για το Johnnie Walker."
Περιττο να σας περιγραψω το ηλίθιο βλέμμα που είχα οταν το έλεγε...

Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως έκανα!
Και φυσικά δεν μπορείτε να φανταστείτε πως εκανε η μάνα μου οταν το μαθε...
Η πρώτη της κίνηση ήταν να παρει όσους δουλέυουν μαζι της για να μπουν στο fcbk να βοηθησουν μ ενα like τους και αυτοί. Η μάνα μου εχει πλήρη άγνοια σε οτι έχει να κανει με υπολογιστες, σελιδες κτλ. όπως και οι φίλοι της παρ' ολο που εχουν facebook * να κανει facebook η μάνα μου και μετα ας πεθάνω...δεν θελω να ζήσω τιποτα άλλο*
Επρεπε να εξηγησω σ εναν εναν (μεσος ορος ηλικιας 45) πως να πανε στην ανάλογη σελίδα και να ψηφισουν *τραγικοοοοοοοοο*
Αλλα ελα που χρειαζόμουν τα like τους. Ετσι με υπομονη εξηγησα σ ολους τους συναδελφους της γλυκιάς μου μητερούλας πως να το κάνουν! *Γαιδουρινή υπομονή θα λεγα αλλα σςςςςς*


Πρώτος και καλύτερος ανέβασε στο προφίλ του το βιντεάκι ο αδερφός μου *πω πω συγκινηση*
Ήταν ο πρώτος που το έμαθε και με τη μια ειχα 15 like απο τους φίλους του!


Αρχίζω να αναρτώ τα απαραίτητα για να μπουν στο παιχνίδι οι φίλοι μου και κάπου εκει ξεκινησε το ντελίριο! Το ενα share μετα το αλλο έσκαγαν στην αρχική μου σελίδα! Και το χαμογελάκι (που για χαρη του γινονται όλα) εφτασε πίίίίίίίίίίίίίσω απο τα αυτια! αμεεεε! Να ετσι :D


Ξεκίνησε λοιπόν μια ολόκληρη ζουλαπο-εκστρατεία σε facebook και twitter..με συνεχομενα share, comments, likes , tweets απο φίλους και retweets απο αγνωστους (γνωστό και ως σπαμάρισμα!!!!)
Κάπου εκει αρχισαν να σκάνε τα friend request είχα να δω τόσα μαζεμένα απο τότε που εφτιαξα το facebook * ο λα λα χαρά* .
Γενικά δεν προλάβαινα να απανταω σε μηνυματα και σχόλια. Ω θεοι ας μην γίνω ποτέ σταρ! ειναι πολύύύύύύύ κουραστικο!

Οι ωρες πέρναγαν και εβλεπα φιλους μου τόσο φανατισμένους, να προσπαθουν να τους βαλουν ολους στο παιχνίδι (ακόμα και τις μαμαδες τους... αχ κ.Μανο μου) άλλους να γραφουν στο twitter,αλλοι παιρναν τηλέφωνα σε γνωστούς, θείες, θείους , ξαδέρφια και παρακούμπαρους.


Επεσα για υπνο με ανάμεικτα συναισθηματα. Aπο τη μια μ αρεσε που τοσα ατομα θελαν να βοηθήσουν να πραγματοποιήσω το ονειρο μου αλλα απο την αλλη αναρωτιόμουν πως γινεται να εχω τοσους φίλους σε facebook και twitter και παρ ολο το σπαμάρισμα να μην εχω like!
Αχμμμμμμ........ Απο αλλους περιμενα υποστήριξη και απο αλλου μου ήρθε. Αλλα ετσι ειναι αυτα!
Κάπου εκει κουραστηκα α σκέφτομαι και αποκοιμήθηκα!!!!!!


Πρώτη δουλειά το πρωι να τσεκάρω στο ipod τι παιζει στο facebook και πέφτω πάνω στο πόστ της πολυαγαπημένης Ειρήνης (στο web γνωστη ως e-diva) που έγραψε για χατηρι μου! Ξέρω οτι δεν το κάνει αυτό! Να "χρησιμοποιει" τον χωρο της για να προωθησει/βοηθησει κάποιον. (τελος παντων δεν βρισκω το κατάλληλο ρήμα). Ετσι η μέρα μου ξεκίνησε μ ενα τεράστιο χαμόγελο * σαν κι αυτο που σκάω στο βιντεάκι χεχε *

Ηθελα να γράψω και να πω τόσα πολλά αλλα δεν βρίσκω τα καταλληλα λόγια!
Μόνο ενα ευχαριστώ στις Δίβες που με στήριξαν (ξέρουν αυτες) στην Ειρήνη, στον Δημητρη για το υπέροχο πόστ του, τα tweet και το σπαμαρισμα του στο Facebook του *δεν ανεβάζει παρα μόνο τραγουδια αρα έκανε την υπέρβαση* στα παιδιά απο το twitter που εγραφαν ψηφιστεzoulapaki *αχ ησασταν και πολλοί ζωη να χετε*, στον Λευτέρη που πάντα πιστευει σε μένα, στην Σοφία που είναι στα ξένα και με στηριξε απο κει, στον Ηλία που στηριζει ζουλαπάκι , στην Κωνσταντίνα που ήταν πίσω απο όλα πριν καν να υπάρξουν, στον Χρήστο για τα υπέροχα σχόλια του με το ανάλογο share του βιντεο, στον Γιάννη που το γραψε οπου βρήκε και δεν βρήκε, στην Μαργαρίτα που εγραφε συνέχεια πόσο τις αρέσει το βιντεάκι, στον Μάνο που επιστράτευσε οσες φιλες ειχε και δεν ειχε για να με ψηφίσουν... και φυσικα γνωστούς-αγνωστους που έκαναν like.
ΟΥΦ *παιρνει ανάσα*

Σιγουρα εχω ξεχάσει πολλούς και ίσως μου κρατήσουν μουτράκια αλλα παιδια ένα μυαλό έχω (χειμώνα καλοκαίρι ) και βρίσκεται πολύ μακρυα αυτη τη στιγμή ...

Για ακόμα μια φορά λοιπόν (μη σπαμάρουμε μόνο στα like αλλα και στα ευχαριστω)
Σας ευχαριστώ ολους πάρα πολυ!!!!!!




4 σχόλια:

  1. xaxaxa μα είμαι πάνω στο μέσο όρο (45 ετών).. αλλά δε παρεξηγούμε.. καλή τύχη ζουλαπάκι Της.. και keep smiling.. :):)
    την καλημέρα μου :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Oυπς.... χεχεχε συ δεν πιάνεσαι καλέ μου! *καλα έλεγα οτι έπρεπε να μεγαλώσω το μέσο όρο * :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή